سه شنبه 6/3/1393

دیروز صبح که از خواب گل پسرم بیدار شد سرحال سرحال بود با اینکه دو روز هست که تقریبا دو ساعتی از خواب بیدار میشه ولی مشکلی نداره و بازی میکنه و حسابی سرحاله.

بعد از خوردن صبحونه مفصل تصمیم گرفتیم بریم هایپر برای خرید وسایل مورد نیاز  خونه. ساعت دو و نیم بوود که پسری رو آماده کردم و راه افتادیم . تو هایپر هم که طبق معمول شلوغ و پر از همهمه و گل پسر مامان هم که برای اولین بار با ما اومده بود خرید حسابی کنجکاوانه همه جا رو بازرسی میکرد و با تعجب به همه چیز نگاه میکرد. بچه ام فکر کنم گردن درد گرفت اینقدر که سر می چرخوند این ور و اون ور.

تقریبا بعد از سه ساعت خریدمون تموم شد و راهی خونه شدیم و همین که تو ماشین نشستیم آراد شروع کرد به شیر خوردن و خیلی زود خوابید و وقتی هم رسیدیم خونه گذاشتمش سر جاش و تقریبا یه ربعی خوابید و بعد هم بیدار شد. ولی چه بیدار شدنی اینقدر نق نق کرد که دیگه حسابی کلافه شده بودم خلاصه با کلی تلاش سرش رو گرم کردم و شروع کرد به بازی کردن و  یادش رفت که باید بخوابه.

غروب هم ساعت هفت بود که دیدم خیلی گریه میکنه و مقاومت که نخوابه باز هم کلی تلاش و سعی و بعد از بیست دقیقه خوابید و تقریبا یه ربع خوابید و باز هم بیدار شد و شروع کرد گریه کردن دیگه هر کاری کردم نخوابید که نخوابید.

آخر شب هم ساعت یازده بود که می خواستم بخوابونمش شروع کرد به گریه کردن اینقدر گریه کرد که میگفتم الان از حال میره  چشماش حسابی قرمز شده بود خوابش میومد ولی مقاومت میکرد برای خواب و هرچی من و همسر مهربان تلاش میکردیم بی فایده بود و تو ه مون حالت بعضی وقتا اینقدر قشنگ میخندید که دل مامان یه عالمه براش ضعف می رفت. نمیدونم بچه ام چرا اینقدر بی تابی میکرد. بعد از کلی تلاش ساعت یک بود که خوابوندمش و یه کمی آروم گرفت و نصفه های شب هم دو سه باری بیدار شد و نق نق کرد و باز هم به زور خوابوندمش. صبح هم که بیدار شدم بیام سرکار آراد گل مامان نفس مامان با همون نق نق بیدار شد و  باز هم کلافه بود ولی با همین شرایط گلم رو گذاشتم پیش مامانی و اومدم.

الان هم خیلی خیلی نگرانم نمیدونم پسرم مریضه یا نه؟ خوابه یا بیدار؟ و..........

خدای مهربونم خودت مواظب همه ی بچه های روی زمین باش و گل پسر من رو هم از همه ی بلاها دور نگه دار و سایه ی مهرت رو از روی سرش بر ندار.

همش دعا دعا میکنم  که زودتر ساعت کار تموم بشه و برم خونه

الهی مامان قربونت بره عزیز دلم دوستت دارم تا بی نهایت و حاضرم تمام زندگیم رو فدا کنم تا یه لحظه خنده بیاد روی لبات

این هم  پسری که در حال صعود به تشک مبله. اگه بدونید بچه ام چه تلاش میکرد تا موفق بشه